به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 

 

آنگاه که زمین به لرزش [شدید] خود لرزانیده شود (1)

 

 

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿1﴾

 

و زمین بارهاى سنگین خود را برون افکند (2)

 

 

وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿2﴾

 

و انسان گوید [زمین] را چه شده است (3)

 

 

وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ﴿3﴾

 

آن روز است که [زمین] خبرهاى خود را باز گوید (4)

 

 

یَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿4﴾

 

[همان گونه] که پروردگارت بدان وحى کرده است (5)

 

 

بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحَى لَهَا ﴿5﴾

 

آن روز مردم [به حال] پراکنده برآیند تا [نتیجه] کارهایشان به آنان نشان داده شود (6)

 

 

یَوْمَئِذٍ یَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّیُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿6﴾

 

پس هر که هموزن ذره‏اى نیکى کند [نتیجه] آن را خواهد دید (7)

 

 

فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ ﴿7﴾

 

و هر که هموزن ذره‏اى بدى کند [نتیجه] آن را خواهد دید (8)

 

وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ ﴿8﴾