پيش بيني ميان مدت زمين لرزه عبارت است از پيش بيني وقوع يك زمين لرزه طي چند هفته تا چند سال آتي. در اين مرحله از پيش بيني، معيارهاي اصلي، پيش نشانگرهاي مشاهده شده مي باشند از جمله اين پيش نشانگرها مي توان به ناهنجاري فعاليت لرزه اي، آزاد شدن انرژي تجمع يافته، روند غيرعادي vp/vs ، ناهنجاري در تغيير شكل پوسته، تغييرات مقاومت زمين، تغييرات ميدان الكترومغناطيسي، ميزان تنش اعمال شده به زمين، تغييرات سطح آب زير زميني و مواد شيميايي موجود در آب و روشهاي ديگر اشاره كرد (پوركرماني و آرين، ۱۳۷۶) .

هنگام تحليل اطلاعات، روند پيشرفت ناهنجاريها به منظور پيش بيني ميان مدت،همچنين آگاهي از نحوه تغييرات ساليانه و بلند مدت آنها ضروري است. بعلاوه در يك ناحيه ممكن است چندين زير ناحيه از پيش نشانگرهاي ميان مدت يافت شوند كه بيانگر ناهمگني تكتونيكي، تحت تاثير يك ميدان تنش تجمع يافته باشند كه ممكن است يكي از اين زير ناحيه ها شامل چشمه زمين لرزه آتي باشد و در اين مرحله از پيش بيني تعيين آن كمي مشكل مي باشد در حقيقت هدف اصلي در اين مرحله از پيش بيني، تعيين يك يا چند زير ناحيه از ناهنجاريهاي ميان مدت و تخمين بزرگي و زمان رويداد آتي آن است.

این نوع پیش بینی از اهمیت بیشتری نسبت به انواع کوتاه و دراز مدت برخوردار است زیرا نه آنقدر دور است که مورد بی توجهی مسوولان و مردم قرار بگیرد و نه آنقدر نزدیک است که فرصت انجام اقدامات موثر را ازمسوولان و مردم بگیرد .

منابع

پورکرمانی- آرین - ۱۳۷۶- لرزه زمین ساخت- مهندسین مشاور دزاب.

هرمزی- احمد-ترجمه کتاب پروفسور بولت- ۱۳۸۴- زمين لرزه ها- انتشارات مركز نشر دانشگاهي